Herken je dit?

Op een bepaald moment in je leven bereik je een punt waarop je denkt: barst maar, waarom zou ik nog moeite doen? Je blijft hangen in het verleden of je bent bang voor de toekomst. Of je verschuilt je achter de uitdagingen en beproevingen van je leven simpelweg op de rails houden.

Vaak is het een onderdeel van je lichaam waar je een hekel aan hebt. Wie kijkt er niet in de spiegel en ziet dan alleen dat deel van haar lichaam dat ze niet uit kan staan? Het is misschien je spekkiezachte buik, je dijen vol putjes of je hangkont waar je depressief van wordt. Je voelt je waarschijnlijk waardeloos omdat je niet ‘de ideale vormen’ hebt. Jij hebt deze gedachten, maar je vriendinnen zien je gebreken niet eens. Helaas kom ik talloze vrouwen tegen die zichzelf hebben opgegeven, omdat ze gewoon niet weten hoe ze het onderdeel van hun lichaam waar ze een hekel aan hebben kunnen verbloemen. Wie zegt dat je er niet prachtig uit kunt zien als je kont toegeeft aan de zwaartekracht of als je borsten hun veerkracht hebben verloren?

Gewichtstoename of juist enorm gewichtsverlies dragen sterk bij aan de mening die een vrouw over zichzelf heeft. Het is de verandering van kledingmaat die een vrouw tot wanhoop drijft, omdat haar figuur er anders uitziet en afwijkt van de maat die ze gewend was. Het gevolg: ze weet niet meer hoe ze zich moet kleden.

Emotionele blokkades zijn net zo erg als lichamelijke, omdat ze leiden tot een nietszeggende, trieste, stoffige of ongepaste manier van kleden. Waardoor je onzichtbaar wordt. Onzekerheid bij vrouwen zorgt ervoor dat de innerlijke diva in de kiem wordt gesmoord. Je kunt je niet meer bevrijden van pijnlijke opmerkingen of onvervulde verwachtingen uit het verleden. Het zorgt voor allerlei redenen en blokkades waardoor je je niet kunt bevrijden van pijnlijke opmerkingen of onvervulde verwachtingen uit het verleden. Het leidt tot een stemmetje in je hoofd dat fluistert dat kleding iets is om bang voor te zijn. Of dat het ingewikkeld is om je goed te kleden en dat je jezelf  voor gek zet als je gaat experimenteren met kleding. Je weinige zelfvertrouwen lacht je uit…Het is alsof het zegt: ’Wie denk je wel dat je bent? Je ziet eruit als een man, kleedt je als een man, dus accepteer nu maar dat je een van hen bent.’ Dit sluwe onderbewustzijn houdt van een vrouw die kampt met de overgang. Het voedt zich met jouw hormonale irrationaliteit door te zeggen: ‘Je bent voorbij je houdbaarheidsdatum! Het leven is opgehouden voor jou, jij uitgedroogde taart!’ Het helpt een vrouw in de vernieling die zich nooit sexy heeft gevoeld, die bang is om ouder te worden of die het plaatje van de aantrekkelijke single heeft ingeruild voor dat van een gestreste, fulltime huismoeder.

Als je nu voor me zou staan, zou ik je vragen te gaan zitten. Dan zou ik je diep in je ogen kijken en vragen: Kun je de oorzaak van je gebrek aan zelfvertrouwen in het hier en nu vaststellen? Durf je het onder ogen te zien? Daarna zou ik je vertellen dat het mogelijk is om te veranderen en dat je net zoveel mogelijkheden hebt als ieder ander. Ik zou je laten weten dat uiterlijke schoonheid heel langzaam verdwijnt en dat de mooie vrouw die binnen in je zit alleen kan groeien als ze de kans krijgt. Je zal mij eerst niet geloven, maar als de dag vordert en je toestemming krijgt van jezelf om jezelf als middelpunt te zien, zal je je steeds mooier gaan voelen, meer uniek, meer een individu. Je onzekerheden zullen verschrompelen en verdwijnen zodra je innerlijke diva de leiding overneemt; zodra jij de leiding neemt en beseft dat je de kracht hebt om je leven bij de lurven te pakken en jezelf toestaat om het beste uit jezelf te halen.

En jij?
Is er een moment, dat jou ooit ontregeld heeft?

Zo’n blik in de spiegel die jou is bijgebleven?

Wanneer was jij voor ’t laatst ontregeld en wat gebeurde er toen?

De komende tijd deel ik graag mijn ervaringen en inzichten met je, zodat je me beter leert kennen. Wil je liever in gesprek met mij? Dat kan via http://www.sylforstyle.nl/contact